“Büyümek istiyorum artık!, Ne zaman kendi kararlarımı alabileceğim? Artık çocuk değilim!, Bana hiç kimse karışmasın! Anne ben acıktım! Bana bebek muamelesi yapmayın! Benim odam dağınık değil bir düzeni var!! Ne kadar çağdışısınız baba! ”

Ne zor şey ergenlik aslında. Hem büyümek hem de büyümemek, hem yetişkin gibi davranıp hem de aileye hala yüksek düzeyde ihtiyaç duymak, hem beğenilme arzusu, hem de kendinde bir sürü kusur bulmak.. zıtlıklarla dolu bir dönem.

Çocukların 12-13 yaşından itibaren girdiği ve 18-19 yaşlarına dek süren bu dönemde (ergenlik ve ilk gençlik dönemi) kendilerine odaklanmaları, aile fertleriyle çatışmaya girmeleri, anne ve ya babayı beğenmemeleri, aile dışındaki çevreyi anlamlandırma amacıyla hatalar yapmaları, bağımsızlık uğruna her şeye itiraz etmeleri, okul-ders gibi geleceğe dönük çalışmaları önemsememeleri.. sık karşılaştığımız sorunlar.

Aileler ise sıklıkla durumu biraz farklı karşılarlar: “Oğlumuza ne oldu böyle? Hiç böyle şeyler yapmazdı bizim çocuk..Bir sıkıntısı var ama ne? Dersleri hiç umursamaz oldu, bilgisayardan başını kaldırmıyor. Varsa yoksa arkadaşları, devamlı telefonda arkadaşlarıyla konuşuyor kızımın yüzünü göremiyorum. Bir şey söylemeye de gelmiyor hemen bağırıyor. Sanki bizden nefret ediyor…”

Her çocuk ergenlik döneminde çeşitli sorunlar yaşar ve yaşatır. Ancak bunların düzeyi kişiden kişiye ve aileden aileye göre değişir. Günümüzde ebeveynler biraz daha duyarlı dolayısıyla bu süreçte yardım alarak işlerin giderek içinden çıkılmaz bir hal almasını engelleyebiliyorlar ve ayrıca çocuklarıyla olan ilişkilerini bozmadan, çok daha az stresli bir ergenlik dönemi geçirebiliyorlar.

Tüm bunların yanı sıra ailede halihazırda var olan bir sorun da söz konusuysa (boşanmış ebeveyn, kaybedilmiş bir aile üyesi, aşırı kardeş kıskançlığı, çocuğun hiperaktif olması ve ya davranış problemlerinin olması, aile içinde patoloji oluşturabilecek herhangi bir olumsuzluk..); ergenliğin kapıyı çalmasıyla çocuğun yaşayacağı sıkıntılar ve oluşabilecek sorunlar ikiye katlanabilir. Bu dönemde ergenlerin istenmeyen arkadaş gruplarına meyil etmesi ve zararlı madde kullanımına eğilim göstermeleri de pek olasıdır.

Bu ve benzeri sıkıntılardan kurtulmak ve ya başlangıcında bunları engellemek, ailenin de desteği ile yapılacak terapilerle mümkündür. Ergenin de yaşadığı ve çoğunlukla anlam veremediği bu rahatsızlık verici süreçte aslında ebeveynlerden daha çok desteğe ihtiyacı vardır.